DYSLEKSJA I DYSKALKULIA

W początkowym okresie badań sądzono, że dysleksja i trudności w uczeniu się matematyki są ściśle ze sobą powiązane, choć nie wykluczano też innych możliwości. ("Opóźnienia w arytmetyce mogą być związane z dysleksją rozwojową, ale niekoniecznie tak jest" Critchley (1970)). T. Miles i E. Miles zauważyli (1982), że niektórzy dyslektycy mogą odnosić nadzwyczajne sukcesy w matematyce. To było dla nich zaskoczeniem zakładali bowiem, że dysleksja i kłopoty z matematyką są ściśle połączone. Również wcześniejsze badanie przeprowadzone przez Joffe (1981) (zob. Dysleksja i matematyka) oraz późniejsze przeprowadzone przez Steeve (1983), Fleischnera (1982) i innych potwierdzały, że dysleksja nie musi pociągać za sobą kłopotów z matematyką.

Obecnie przyjmuje się, że:

- 10% dyslektyków jest na wyższym poziomie z matematyki niż można byłoby oczekiwać dla ich wieku i inteligencji.

- 30% dyslektyków jest na takim poziomie z matematyki, jaki jest oczekiwany dla ich wieku i inteligencji.

- 10% dyslektyków jest poniżej średniej z matematyki z powodu problemów z pamięcią krótkotrwałą.

- 25% dyslektyków jest poniżej średniej z matematyki i to jest spowodowane kłopotami z czytaniem i zapisywaniem.

- 25% dyslektyków jest poniżej średniej z matematyki i podłożem tych kłopotów jest dyskalkulia.

To, co było argumentem za ścisłym powiązaniem dysleksji i dyskalkulii, to fakt, że chociaż są to odmienne przypadłości, to jednak mają wspólną cechę - problemy z pamięcią krótkotrwałą. Ale należy zauważyć, że chociaż cierpiące na dysleksję dzieci mają krótkotrwałe zaburzenia pamięci, to nie wszystkie dzieci z krótkotrwałymi zaburzeniami pamięci są dyslektyczne. Podobnie jest możliwe, że większość dzieci dyskalkulicznych ma problemy z pamięcią krótkotrwałą, to jednak nie wszystkie dzieci z takimi problemami są dyslektyczne. Nie wszystkie dyskalkuliczne dzieci cierpią na dysleksję.

Data utworzenia: 03.09.2006 • 20:57
Ostatnie zmiany: 12.09.2006 • 16:20
Kategoria : I. O dyskalkulii

 Podgląd wydruku      Wersja do druku